चलो फिर दिन ढला

चलो फिर दिन ढला,
चलो फिर शाम हुई,
कुछ दर्द उतरे फिर कागज पर,
और कुछ की ग़ज़ल हुई..

#मोहा

तू, रात, मैं, तारे...

रात अपना आँचल फैलाये,
मुझे बुलाती है...
और मैं ठुकरा कर उसका सुहाना बुलावा,
सारी रात, तेरे साथ
उसी रात के किनार बैठा रहता हूं...
तेरे स्याह जुल्फों में उलझ कर,
इस रात से भी स्याह और गहरे मेरे सपने,
तेरी आँखों में बुनता रहता हूं...

चल, नाकाम कर आते है,
उस रात की गहरी साजिश,
हमें थपकिया दिलाकर सुलाने की,
चल, रात भर वही बैठे रहते है,
चांद से आँख मीचौलि खेलते रहते है,
और तारोंको गिन कर आधे आधे बाट लेते है...

तू उनसे अपना दामन सजाना,
मैं मेरे हिस्से के तेरी छत पर टांगकर आऊंगा,
मेरी याद आये कभी तो,
मेरे हिस्से के तारें, फिर गिन लेना..

#मोहा

सुना हैं....

कोई निशानी तो छोड़,
के हालेदिल तुझ तक पहुँचता रहे,
सुना हैं तूने अपना पता बदल दिया...

कोई कैसे दुआ करे, कैसे करे इबादत कोई,
सुना हैं तूने फिर अपना खुदा बदल दिया...

कुछ तो खयाल करता,
ढलती उम्र का मेरी,
अकेला छोड़ यु,कारवाँ बदल दिया....

#मोहा

रात दिसाचे अंतरं...

[दोन जीव.... पृथ्वीच्या दोन टोकांवर राहणारे... ह्याच्या कडे पहाट होतेय.. तर तिच्या कडे मध्यरात्र उलटली नुकतीच... ह्याच्या जीवाची होणारी घालमेल सांगणाऱ्या काही ओळी...]

माझी कधीचीच ती,
पहाट गं झाली,
तुझी ती रात,
कशी सरता सरेना.... 

माझी रातराणी ,
कोमेजली उमलून ,
तुझा प्राजक्त,
हा जरा तर फुलेंना

माझी उगवती दिशा,
लाल केशरी जहाली,
तुझे नभ आणि बघ,
निळा चांदवा सोडेना...

रात दिसाचे गं आता,
मिटवं हे अंतर,
एकटा एकटा हा आता,
प्रवास चालवेना..

#मोहा

आमच्या लहानपणी व्हाट्सअप्प असतं तर...

चिभिन, आमच्या लहानपणी व्हाट्सअप्प असाले पायजेल होतं ना... इतके म्यासेज वाचून कोंचाबी निबंध एक्दम पटकन लिवाले आला असता...

माझा आवडता सण:  घ्या होळी चे म्यासेज
सुविचारांचे जीवनातले महत्व: उचला पाटेकर नई तं नांगरे पाटील
माझे आवडते लेखक: वपु घ्या, पुलं घ्या...
विज्ञानाचे महत्व: सांगा का नासा अन इस्रो कसे ट्राकिंग करतेत
अंधश्रद्दा?? धा जनाले म्यासेज नई पाठवला तं कसं अन का नुस्कान होते ते लिव्हाच..

सगळंच कसं सोप्प सोप्प झालं असतं ब्वा... आम्ही भयताडा सारखं निबंधाची पुस्तकं वाचत बसलो ना...

#मोहा

हॅपी होळी...

सक्काळी सक्काळी छान छान, समाजोपयोगी, समाजप्रबोधनपर मेसेजेस लिहीणार्या सगळ्या समाजसुधारक, समाज धुरिणांनी मला अगदी सक्काळी सक्काळी कॉन्फरणसात घेतले...

त्यात नाना पाटेकर, नांगरे पाटील, व.पू, पू.ल.. अशे सगळे होते... अरे हा, स्वामीजी आन आर्य चाणक्य पण होतेच कि...

त्या सर्वांनी मिळून मला महत्वाची कामगिरी बजवायला सांगितलिये... त्यांचा संदेश:

"हॅप्पी होळी...."

मला ह्या सगळ्यांनी हा संदेश सुदूर, आसेतुहिमाचल वगैरे प्रसारित करायला सांगितले आहे..
आता मला हे समाजसुधाराचं कार्य एकट्याने करणं शक्य नाही.. तुम्हा सर्वांनी मदत केली तरच शक्य होईल..
तर वाट कसली बघताय.. हा मॅसेज इतका फॉरवर्ड करा की सगळ्या ब्रम्हांडात (नासा ने हल्लीच शोधलेल्या एक्सो-प्लॅनेट्स आणि त्या पलीकडे, आपली गॅलेक्सी ओलांडून पलीकडच्या गॅलेक्सीत पन) पोचलाच पाहिजे....

कोण कितीवेळा पाठवतो ते ट्रॅक करायला नासा ने इस्रो सोबत मिळून स्पेशल सॉफ्टवेअर बनवलं आहे..हे पण कालच कळलं मला...
आणि सगळ्यात जास्त मॅसेज पुढं पाठवणार्याला युनेस्को तर्फे स्पेशल प्रमाणपत्र देण्यात येणार आहे... आणि मोदी त्यांच्या पाकिस्तानातल्या निवडणुकी ची सोशल मीडिया ची जब्बाब्दरी पण देणार आहेत...

चला मग, लागा कामाला...

ता.क: आमटे आणि धर्माधिकारी प्रभूतींनी कॉल लेट ज्वाइन केल्या मुळे त्यांची नावं सुटलीत...

#मोहा

मुसाफिर हो....

मुसाफिर हो... कभी तो जाना ही था तुम्हे... चले जाना...
बस उस दोराहे पर कोई निशानी छोड़ जाना,
गर आओगे कभी इसी पगडंडी पर लौटकर, तो मेरी कब्र कम्स्कम ढूंढ तो सको...
मेरे सिरहाने खोजना, कुछ लिख छोडूंगा तुम्हारे लिए...
ज्यादा नहीं , बस ऐसे ही.. के जब तूम नही थे तो कैसी बीती शाम और कैसे ढली रात, और कैसे मेरे दिन कभी जवां हुए ही नहीं..
बस उगते और डूबते रहे सूरज के साथ...
लम्बी होती परछईयो की तरह...
कुछ रातो के जिक्र हो शायद बारिशो वाली, कुछ मचलते अरमानो को मसलतीसी...
परेशां न होना,यही मैंने तय किया था मेरे लिये जब तुम नही रहोगे कभी...

और जब आ ही जाओगे तो अपना सफरनामा भी सुना देना.. उन रंगीन शामोंके बारे में भी बताना जो तुमने बिताई तुम्हारे मेहबूब के साथ.. और रातो का जिक्र भी कर देना तुम्हारी सुनहरी झुल्फोंमें जो उसने बितायी हो... और हा, तुम्हारी और मेरी शामोंके वक्त अलग अलग हो शायद.. पर मेरी शामें तनहा ही रही, मेरी तरह...

#मोहा

©Amit Mohod