Saturday, January 12, 2019

म्हणतो..

तुझ्या गझलांना कधीतरी चाल लावीण म्हणतो,
पावसावर लिहिलेल्या कविता कधीतरी गाईन म्हणतो...

तू लिहिलेल्या तुझा डायरीतल्या ओळींमधलं,
कधीही नं लिहिलेलं कधीतरी वाचीन म्हणतो...

ती मिर ची रुबाई अन तो गालिबचा शेर,
काफियावरच अडलेत अजून,
त्यांना ही जरा कधीतरी दाद देईन म्हणतो...

ते अरिजित चं गाणं, ती जगजीत ची गझल जुन्या रेकॉर्ड प्लेयर वर अडकून पडल्यात जणू,
त्यांचं ही म्हणणं कधीतरी ऐकेन म्हणतो...

आणि, माझं सिगारेट चं पाकीट, तुझा कॉफीचा कप..
टेबलावर कपाखाली, कॉफीचं अर्ध-पाऊण वर्तुळ, कधीतरी आवरीण म्हणतो...

अंगणातल्या कडुनिंबाच्या पानांतून  झिरपणारं चंद्राचं कवडसं, अन ती भिंतीवर थरथरणारी नक्षी बघत तू बसायचीस, भान हरपून, तसं मीही बसायचं म्हणतो...

हे सगळं सगळं करायचंय खरं तर.. कधीपासूनच.. पण, तुझ्या शिवाय हे सगळं करायचं कसं, ते कधीतरी शिकायचं म्हणतो...

#मोहा

Monday, January 7, 2019

मला हे आताशी, जरा भान आले

मला हे आताशी, जरा भान आले
लपवून आसवे, असे हसता छान आले...

मी निघालो दोस्तीचा, घेऊन पैगाम हा,
अन तुमच्यातून दोस्तहो, बंडाचे निशाण आले...

ओळखीच्या गावात ह्या, सारे कसे मुखवटे,
सारे ओळखीचे हे, चेहरे भयाण झाले...

उगारा तुमचे आसूड ते, चालवा ते सुरे,
माझ्या कवितेचे शस्त्र, कधीचे मयान झाले..

थांबवा विखार आता, अजून वेळ आहे,
जी बाग होती तिकडे, ते कधीच स्मशान झाले...

#मोहा

Tuesday, December 25, 2018

मला सुचलेली तू गझल हो

सोडलेस ते केस जरासे
अन ही मोहसांझ पसरली..
पश्चिमज्वाळा विझून गेल्या
पदरकिनार जरा थरथरली..

गजरा सैल जरासा झाला,
अन बट ती जरा लहरली...
सांडल्या अबोल कळ्या अन
घनकाळी ही रात गहरली...

मी स्मरता कविता माझ्या
का तुजला विराणी स्मरली?
मला सुचलेली तू गझल हो,
अलवार मग ही ओळ उतरली...

#मोहा

Wednesday, August 1, 2018

कॉफी चा कप आणि तो कोपरा..

पाऊस आला की मला फार विचित्र वाटतं.. काही तरी हरवल्या सारखं.. 
खूप हुरहूर जाणवते..
खरं तर सगळं काही ठीकच आहे... पण काही तरी होतं.. मग हे असं काही तरी सुचतं:


हा पाऊस बघितला ना खिडकीतून, तर कधी कधी वाटतं, मी तसंच रहावं...
खिडकीत राहून गेलेल्या कॉफी च्या कपा सारखं.. एका कोपऱ्यात.. निवांत.. तुझ्या असण्याचा सुगंध आणि तू गेल्यावर, काठावर उरलेला, सुकत चाललेला तवंग सांभाळत... एका कोपऱ्यात... निवांत...

त्या खिडकीतून पलीकडे दिसणारा चाफा हल्ली फुलत नाही बरं का आधी सारखा... भकास वाटतेय ती स्पेस आता... पण तरी.. मला आवडतो तो निवांत कोपरा...

इथून ना, ती बुकशेल्फ पण दिसतेय, आपण घेतलेली, आपण सजवलेली.. तुझ्या कवितांनी आणि माझ्या गझलांनी सजलेली... तशी तिथं मी जळमटं लागू दिली नाहीत कधी... पण हल्ली धुळीची पुटं वाढत चाललीये... आपल्यात वाढत जाणाऱ्या दुराव्या सारखी...

#मोहा

Wednesday, July 18, 2018

अनोळखी, पाहणे खूप झाले

ओळखीचे हसू ते, येऊ दे आता तरी,
नुसतेच अनोळखी, पाहणे खूप झाले....

तू व्यापले विश्व माझे, मी उरलो कुठे?
नसण्याचे कुठेही तरी, बहाणे खूप झाले.....

शहाणे अंतर असे ते, आहे तसेच राहो,
बावरल्या जवळीकेचे पण, तराणे खूप झाले....

#मोहा

Monday, July 2, 2018

शिंपून झाली अत्तरे...

आठवांची कुपी ही,
कोण सांडून गेले जातांना,
पावसापरी मग सारी,
शिंपून झाली अत्तरे...

प्रश्नांच्या राशी ह्या, 
कोण मांडून गेले जातांना,
माझ्या तुझ्या मौनातून, 
मग उलगडली ती उत्तरे..

विद्ध सूर अन ताण अशी तू,
छेडून गेली गातांना,
मी ही गात फिरतो आता,
यमक नसलेले अंतरे...

#मोहा

Monday, June 18, 2018

सुडोकू

जेव्हा पण मी सुडोकू सोडवायला घेतो, तुझी आठवण येते...
आठवतं, तूच शिकवलेले मला हे सोडवायला...?